Przedszkole im. Przyjaciół Bajek

 ZAJĘCIE II     dnia: 19.03.14

  1.     Powitanie w kręgu – uścisk dłoni 

2.  Siad skulny rozkroczny – uderzanie o kolana: dłońmi, pięściami, łokciami, rozcieranie                        kolan, spychanie kolan do podłogi i podnoszenie ich

 3.     W siadzie – wymachy nóg, bezwładne przewroty

 4.     W siadzie – rozjeżdżanie się na zewnątrz i do środka koła

 5.     Ślizganie i czołganie się po podłodze

 6.     Turlanie się oraz turlanie kolegi po podłodze

 7.     Relaks – odpoczynek w leżeniu, głębokie oddechy

 8.     Przechodzenie wokół leżących i nad nimi, następnie przeskakiwanie

 9.     Dobieranie się parami

 10. Siad rozkroczny naprzeciwko siebie – naprzemianstronne skłony i leżenie raz na jednym, raz na drugim boku

 11. Siad tyłem – jedno dziecko wykonuje skłon, a drugie kładzie się na jego plecach, próby wspólnego wstania, pchania partnera po podłodze plecami, stopami, rękami

 12. Relaks w leżeniu na podłodze – dzieci obchodzą się nawzajem

13. „Skała” – jedno dziecko siedzi mocno podparte o podłoże, drugie próbuje je przesunąć, pchając w różnych kierunkach

14. Kołysanie się siedząc przodem do siebie z lekko zgiętymi nogami, dzieci trzymają się za ręce

15. Pięcioro lub sześcioro dzieci leży w kole na plecach – wszyscy przewracają się jednocześnie na prawy bok, potem na lewy bok, itp.

16. Ćwiczenia twórcze – dzieci naśladują popis łyżwiarzy

 

  ZAJĘCIE III                                                dnia 25.03.14

  1.     W kręgu powitanie okrzykiem „hej!”

  2.     Jeżdżenie po podłodze na pośladkach i wypowiadanie swojego imienia

  3.     Nazywanie części swojego ciała i poklepywanie ich

  4.     Badanie przestrzeni wokół siebie machając w powietrzu nogami i rękoma

  5.     Chodzenie po sali na sztywnych nogach

  6.     Chodzenie po sali i udawanie, że się jest wodorostem w wodzie, który się kołysze wraz z falami

  7.     Chodzenie jak duch i wydawanie z siebie delikatnego odgłosu jak duch

  8.     Prowadzenie ślepca – jedno dziecko zamyka oczy i jest oprowadzany przez drugie dziecko po całej sali

  9.     W siadzie na podłodze przepychanie się plecami

  10. W pozycji stojącej tyłem – jedno dziecko opiera się na plecach kolegi, a ten stara się częściowo przyjąć ten ciężar

  11. Jedno dziecko leży nieruchomo na brzuchu na podłodze, drugie stara się je przewrócić na plecy lub chociaż poruszyć

  12. Stos – zwożenie za nogi dzieci leżących na plecach na podłodze na jeden duży stos, na klaśnięcie wszyscy nagle wstają i rozbiegają się po całej sali

  13. Pożegnanie w kręgu – „puszczenie iskierki” – uścisku dłoni

 

Opracowanie Lucyna Prokop- Dudek

 Przeprowadzenie : Sławomira Piorun, Lucyna Prokop-Dudek

 

 

 

 

 

 Gimnastyka dla Smyka

 

26 lutego Grupa Kotki zaprosiła całą społeczność przedszkolną na występ pt.: „Gimnastyka Smyka”. Zabawy prezentowane przez dzieci doskonalą koordynację wzrokowo- ruchową, orientację w schemacie ciała, wyobraźnię, umiejętności społeczne, relaksacji i zrytmizowania organizmu. Świetną zabawą było powtarzanie zabaw w szybszym tempie. Cała  społeczność przedszkolna przyłączyła się do zabaw Kotków. 

 

 

 

Scenariusz zajecia przeprowadzony metoda Denisona w grupie 6 latkow

 

Scenariusz zajęcia 
TEMAT: „Jesteśmy w lesie”
Cele:
Dziecko: 
- zaspakaja potrzebę ruchu w sposób kontrolowany i społecznie akceptowany, 
- kształci umiejętność koncentracji uwagi,
- rozpoznaje i nazywa uczucia.
Pomoce: ilustracje zająca, kartki, kredki świecowe, muzyka relaksacyjna z odgłosami różnych gatunków ptaków. 
Przebieg: 
1. „Wiewiórki”- zabawa na powitanie. Przywitanie rozpoczynamy wierszem: 
„Kiedy się z sobą witają wiewiórki
To grzecznie mówią sobie –
dzień dobry” 
2. „Sowa” - ćwiczenie rozluźniające w pozycji stojącej. Dziecko chwyta jedną ręką 
i ściskają mięsnie barku. Odwraca głowę powoli, żeby popatrzeć przez ramię. Wyprost i głębokie oddechy. Następnie obraca głowę przez drugie ramię. Potem opuszcza głowę do przodu, dotykając głową klatki piersiowej, rozluźniając się. Powtarzamy ćwiczenie zaczynając od chwytu za drugi bark. (Ćwiczenie zapożyczone z techniki P. Dennisona).
3. „Jaką minę przedstawia zajączek?”- zagadki pantomimiczne. Dziecko losuje obrazki zajączka przedstawiające minę radosną i smutną. Zadaniem dziecka jest przedstawienie takiej samej miny jak na wylosowanym obrazku i określenie nastroju zajączka. 
4. „ Jak wygląda las?”- oglądanie ilustracji przedstawiających las i rysowanie go kredkami świecowymi podczas słuchania muzyki relaksacyjnej z odgłosami różnych gatunków ptaków. 
5. „Mały niedźwiadek” – słuchanie bajki relaksacyjnej (bajkoterapia). Przed opowiadaniem osoba prowadząca wprowadza dziecko w stan rozluźnienia, mówiąc „Teraz posłuchamy bajeczki, usiądź wygodnie, jeszcze wygodniej, posłuchaj swojego oddechu, zamknijcie oczy.” Wypowiadanym słowom bajki towarzyszyć może muzyka relaksacyjna.

Mały niedźwiadek
Mały niedźwiadek szedł wolno przez las. Czuł ogarniające go zmęczenie, nóżki zrobiły się jakieś ciężkie i nie chciały odrywać się od ziemi. Rozglądał się dookoła, szukając miejsca do odpoczynku. Drzewa rosły tutaj rzadziej, słońce coraz swobodniej przeciskało się przez konary drzew, oświetlając wszystko dookoła.
Chyba niedaleko jest jakaś polanka, tam sobie odpocznę - pomyślał miś. 
I rzeczywiście, po chwili jego oczom ukazała się mała łączka otoczona ze wszystkich stron drzewami. Stanął na jej skraju i znieruchomiał z zachwytu: niskie krzewy, trawa, kwiaty jak kolorowy dywan rozkładały się u jego stóp. Na środku łączki zajączki, króliczki, ba, nawet myszki wygrzewały się w promieniach słońca. Spojrzał na niebo. Było bezchmurne, słońce jakby wiedziało, że zwierzęta oczekują na jego promienie, bo świeciło bardzo mocno. Miś wystawił pyszczek do słońca i poczuł, jak przyjemne ciepło obejmuje najpierw jego głowę, a potem całe ciało. Usłyszał lekki szum wiatru 
i brzęczenie owadów, które unosiły się nad kwiatami. Głęboko odetchnął. W nos wkręcał się delikatny zapach trawy i kwiatów.
Tutaj jest wspaniałe miejsce do odpoczynku - pomyślał, po czym położył się wygodnie na trawie, jak na kocyku, łapki podłożył sobie pod głowę. Zamknął oczy. Odpoczywał. Oddychał miarowo i spokojnie. Zrobił głęboki wdech, wciągnął powietrze przez nos, a po chwili wypuścił je. Powtórzył to jeszcze raz. Czuł, jak z każdym wydechem pozbywa się zmęczenia. Był teraz przyjemnie rozluźniony, poczuł się ciężki i bezwładny. Jego głowa, brzuszek i nóżki były jak z ołowiu. Wtulił się w trawkę jak w kołderkę. Było mu bardzo wygodnie. Oddychał równo i miarowo, jego klatka piersiowa spokojnie w rytm wdechu i wydechu unosiła się i opadała, tak jak fale morskie, kiedy wolno i leniwie przybijają do brzegu. Poczuł się teraz tak dobrze ! Delikatny wiaterek przesuwał się po całym jego ciele, rozpoczynając od czubka głowy aż po koniuszki łapek, zabierając z niego zmęczenie i napięcie. Robił to raz i drugi, powtarzał wiele razy. Promienie słońca przyjemnie ogrzewały. Miś odpoczywał. Po chwili zasnął, a razem z nim zajączki, króliczki i nawet małe myszki. Zrobiło się tak cicho, że nie słychać było nawet brzęczenia pszczół. Słońce wolno szło po niebie. Nagle, nie wiadomo skąd, pojawiły się małe chmurki, rozpoczęły zabawę 
w chowanego, biegały po całym niebie, zagradzały drogę promyczkom, które płynęły na ziemię. Wiatr zaczął silniej dmuchać, łączka budziła się ze snu. Zabrzęczały pszczółki, które znowu zabrały się do zbierania miodu z kwiatów, ptaszki rozpoczęły swe trele, a motyle rozpościerając skrzydełka, unosiły się nad roślinkami. Wtem jeden z nich, taki najmniejszy motylek usiadł na nosku niedźwiadka i w rezultacie niechcący go przebudził. Miś leniwie otworzył oczy. Przetarł je łapkami. Ziewnął raz i drugi, przeciągnął się. Wiaterek tymczasem nagle zawirował, zatańczył i chłodnym powietrzem orzeźwił go. Najpierw dotknął jego łap. Wniknęła w nie ożywcza siła, miś poczuł, jakby zanurzył je w chłodnym strumyku. Ten przyjemny, orzeźwiający dotyk przenikał coraz wyżej i wyżej, jak prysznic ogarnął ciało, dając energię, przepełniając siłą. Miś łapkami, główką, nóżkami. Wstał, otrzepał futerko, poczuł się odprężony 
i wypoczęty. Wiaterek wzmagał się, coraz silniej, tańcząc po łące i zachęcając wszystkich do zabawy. W jego rytm pochylały się trawy, kwiatki, a nawet krzewy ruszały swymi gałązkami jak ramionami.
Cudownie wypocząłem - pomyślał miś. - Jutro na pewno tutaj powrócę, ale teraz już pora wracać do domu. Czeka tam przecież na mnie mama i przepyszny podwieczorek. W tym momencie pogłaskał się po brzuszku i ruszył energicznie, podskakując w rytm podmuchów, w kierunku swego domu.

6. Pożegnanie - wierszem Pt. „Wiewiórka”
„Kiedy się wiewiórka z wiewiórką
rozstaje, to do widzenia
mówi nawzajem”.

 

Zmiany w ogrodzie przedszkolnym

 

 

 

            Najwspanialsza i najkorzystniejsza dla zdrowia dzieci jest zabawa na świeżym powietrzu. W trosce o zapewnienie, jak najlepszych i bezpieczniejszych warunków pobytu w placówce nasz ogród przedszkolny wraz z nadejściem wiosny zmienił swoje oblicze. Wysłużone przez lata huśtawki zostały zastąpione nowymi, które posiadają miękkie, gumowe, tzw. "koszykowe" siedziska. W różnych miejscach ogrodu pojawiły się sprężynowe bujaki w kształcie zwierzątek. Niezwykle okazale prezentuje się kolorowa lokomotywa z wagonikiem, w której wnętrzu dzieci mogą realizować swoje marzenia o podróżach. W czasie letnich upałów będzie to również miejsce "ucieczki" przez nadmiernymi promieniami słonka.  

 

            Dotychczasowe sprzęty ogrodowe: zjeżdżalnie, drabinki, karuzele zostały zmodernizowane, odnowione i pomalowane. Na przedszkolaków czeka również piaskownica, w której corocznie wiosną wymieniany jest piasek, a przez cały sezon zabezpieczany specjalnym, przewiewnym pokrowcem.

 

            Naszym przedszkolakom życzymy samych miłych chwil spędzonych na placu przedszkolnym.

 

 

 

 

 

Poznajemy różne formy ruchowe – elementy jogi dla dzieci w przedszkolu.

 

 

 

 

W piątek 16 maja w godzinach dopołudniowych w naszej placówce odbyły się zaplanowane zajęcia – joga dla dzieci, z panią instruktorką jogi -  Grażyną Kotlorz.

 

Na ćwiczenia zapisało się 70 dzieci, które podzielono na 5 zespołów.  Każdy zespół ćwiczył po 30 minut z „panią joginką” i wszyscy wracali do sal w pogodnych nastrojach i z wyciszonymi emocjami.

 

Dzieci na pytania typu „jak było?” odpowiadały z uśmiechem : fajnie, bardzo fajnie, wszystko umiałem zrobić, byłem motylem, ja byłem lwem, ja oddychałem jak wiatr, itp., itd.

 

Drodzy rodzice, to kolejna forma ruchu z którą zapoznajemy dzieci, po to by wzbogacić ich świadomość, że ruch to zdrowie. Co wybiorą wasze dzieci w przyszłości – nie wiadomo, ale ważne by poczuły, że ruch pozytywnie wpływa na ich dobre samopoczucie, apetyt i sylwetkę.